Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

 

Lieve mam

15 apr 2011, 21:57

Je liefde,
Je warmte,
Je gezelligheid.

16-04-2001 ~~ 16-04-2011

Lieve mam,

Nog zoveel te zeggen
Nog zoveel te vragen
Na 10 jaar nog steeds een groot gemis



De operatie en de rest van de dag

12 jan 2010, 21:08

12 januari

Pff wat duurt wachten lang, wachten op Rob die komt hierheen, wachten op Rick die hopelijk bijna klaar is met de operatie....

Rob is er dan toch om 13.30 uur, we zouden eigenlijk nog wat gaan eten maar Rick kan ook zo wel klaar zijn, dus toch maar naar boven.
Even een bakkie koffie met zijn 2en doen.
Even bijpraten en alles laten zien.

Om 13.57 uur gaat mijn telefoon, een onbekend nummer. Het is professor Heij, de operatie is gelukt, alles is goed gegaan. Pff gelukkig, 3 uur overgedaan maar het is gelukt. Rick word naar de uitslaapkamer gebracht en zodra ik er heen mag word ik gebeld.

14.30 Komt de verpleegster mij halen, we gaan naar Rick toe, er mag maar 1 ouder bij hem op de recovery, dus ga ik heen. En Rob blijft achter.
Rick slaapt nog als ik daar aan kom, er moet een röntgenfoto gemaakt worden van zijn longen, want daar is wat lucht ingekomen. Ik weet niet wat daar fout aan is, want er hoort toch lucht in je longen?
Nou ja, dat moeten we nog maar een keer vragen.

Langzaam word Rick dan toch wakker, maar valt gelijk weer als een blok in slaap. Ik heb zijn borstkas gezien, en die zag er prachtig uit!!

Om 15.15 uur werd Rick dan toch echt wakker.. en hij begon weer praatjes te krijgen. Zijn armen kon hij gewoon bewegen maar dan wel 1 voor 1. Zijn benen kon hij wel bewegen maar niet schuiven, want dat trok aan zijn borstkas. De recovery zuster was zeer tevreden over hem, en hij begon te vertellen over de film Avatar.
Om 15.30 uur lag hij dus een uur op de recovery en mocht hij eigenlijk weg, maar de arts wou hem nog zien vanwege die long dus daar was het wachten op.

Om 16.00 uur ben ik Rob maar gaan halen, als uitzondering en omdat het zo lang duurde mochten we er allebei bij. (Het was rustig op de recovery)
Rick was blij om Rob te zien, af en toe viel hij bijna in slaap maar hij wou er niet aan toe geven, totdat ik zei dat hij dan later op de zaal moest slapen en geen film kon kijken.
De arts was bezig met een andere patient maar kwam eindelijk om 16.40 uur kijken, Rick mocht terug naar zaal.

Susan kwam hem halen en hij werd op de zaal geïnstalleerd, er was nog niemand bijgekomen dus we hadden nog steeds een prive kamer.
Na dat alles weer vast zat, en wij wat gingen eten in het personeelsrestaurant ging Rick toch maar slapen en dat heeft hij tot 19.15 volgehouden. Rob is om 19.00 uur naar huis gegaan, want we wisten natuurlijk niet tot hoe laat Rick ging slapen.
Hij wou een film gaan kijken, maar werd misselijk en had toch wel wat pijn. Dus film uit en medicijnen gekregen, het is toch wel een flinke operatie wat hij gehad heeft!!

Nu op dit moment ligt hij weer te slapen, en zit ik op zijn kamer te tikken. Ik ga ook zo slapen, want het is toch een dag vol emoties.

Wat de dag van morgen brengt moeten we maar weer afwachten, Rick mag niets eten voorlopig en drinken pas morgen vroeg als de dokter zegt dat het mag.
Hij moet helemaal plat op bed liggen, en donderdag mag zijn hoofdeinde 30 graden omhoog als het goed is.

Iedereen bedankt voor de belangstelling, dat doet Rick en ons heel veel goeds.
Voor degene die een kaartje willen sturen:
VU medisch centrum
Rick Emmers
Afdeling 9C kamer 14
postbus 7057
1007 MB Amsterdam.

12 januari

12 jan 2010, 12:47

Vanmorgen al vroeg wakker geworden.
Toch nog maar even proberen te slapen, maar gaat niet makkelijk.
Dan toch maar eruit en ff lekker douchen, ook Rick gaat lekker douchen voor de laatste keer voorlopig dus. Lekker nog even fris.

Het ontbijt word gebracht, helaas voor Rick is het alleen voor mij.
Rick mag nog een kopje thee, tot 9 uur mag hij alleen nog wat drinken.
De verpleegster komt nog wat dingen vragen en uitleggen. Rick zijn bed word nog even lekker verschoont en dan gaan we maar computeren.

Om 10.00 uur krijgt hij zalf op zijn handen om het infuus wat te verdoven als dat in zijn hand word geplaatst. Ook krijgt hij een operatie schort, dat moet hij straks aantrekken voor de operatie.
Om 10.45 wordt hij zomaar al opgehaald, ze zijn vroeg klaar. En hij is dus aan de beurt, gauw dat schort aan getrokken en dan gaan we op pad..
Van afdeling 9 met de lift naar afdeling 2, de operatiekamers. Ik mag helemaal mee, de zenuwen jagen nu toch wel door mijn keel, en aan Rick merk ik toch ook wel dat hij het allemaal erg spannend vind. Maar Rick is stoer natuurlijk en die zegt niet dat hij zenuwachtig is.

Een bochtje om en nog een bochtje om.
En dan komen we op een kamer waar de artsen nog even vragen of hij wel is wie hij is, en wat er gebeuren moet.
Ik krijg een jasje aan, een mutsje op en slofjes over mijn schoenen.

Dan gaan we naar de echt OK, Rick moet overstappen op het operatiebed, en kijkt nu toch wel zijn ogen uit, iedereen praat en vraagt wat.
Maar dan word het infuus in zijn hand geplaatst en krijgt hij een middeltje om rustig te worden, hij word hier wat duizelig van, de mensen om ons heen maken wat grapjes over en weer.. een hele ontspannen sfeer.
En dan komt de echte narcose en weg is Rick, in dromenland, en ik ga toch wel een beetje raar bij hem weg.
De verpleegster die van de afdeling met ons mee ging zegt dat Rick het prima deed. En dat vond ik ook, mijn kleine GROTE stoere man.
Nu word het afwachten, Rob gaat zo op pad en ik loop met mijn ziel onder de arm.

Moment Supreme

12 jan 2010, 09:20

Januari 2010

Maandagochtend, 4 januari alle kids weer naar school na de kerstvakantie. Heerlijk natuurlijk al die sneeuw.

11 uur een bakje koffie en dan gaat de telefoon. Het VU ziekenhuis, of Rick dinsdag 12 januari geopereerd wou worden. Nou zei ik, ik denk het wel :)

Goed, dinsdag ochtend in het ziekenhuis zijn. Dan word hij dan geopereerd, oh.... hij moest een dag van te voren toch? vroeg ik.
Daar zou ze dan nog over bellen.
En even later gaat dus weer de telefoon, ja toch maandag al opgenomen worden, hoe laat moet ik vrijdag nog over bellen.

Nu het nieuws aan iedereen vertellen, Rick is erg blij dat het zover is. Voor Rob komt het iets slechter uit, hij is eigenlijk heel druk op zijn werk om zijn presentatie af te krijgen. Nou ja, dan maar na zijn werk heen en weer rijden.

Ik kan bij Rick in het ziekenhuis blijven slapen, en dat is wel lekker natuurlijk Ook voor Rick die wel heel groot wil is, maar toch is het erg spannend allemaal. Gelukkig is mijn zus zo lief dat ze de kinderen de hele week bij zich neemt te slapen en zo. Dat is een zorg minder anders moesten we daar ook elke dag oppas voor regelen enzo. Dit is makkelijker :)

Vrijdag moest ik nog even bellen hoe laat we daar moesten zijn, maandag om 14.00 uur dus in het ziekenhuis. Afdeling 9c kamer 14.


11 januari

We zijn precies op tijd in het ziekenhuis, en worden opgevangen door Susan, de verpleegster voor Rick. Zij vraagt van alles en laat ons de afdeling zien, ziet er goed uit hoor.
Hierna komt een co assistent, en die vraagt dezelfde vragen nog een keer.
Er word bloed afgenomen, door Suzanne van het lab, Rick heeft hier een vervelende ervaring mee een paar jaar terug maar dit keer ging het weer goed. Dan komt de zaalarts en die verteld dat ze te laat waren met doorgeven dat er nog ergens anders op geprikt moest worden. Dus kwam Suzanne nog een keer en nu maar in de andere arm. En ook die viel weer mee.
Hierna kwam de fysiotherapeute, die kwam vertellen dat Rick na de operatie elk uur even flink moet door zuchten. Omdat je geneigd bent heel kort adem te halen vanwege de pijn.
Ze zou vrijdag weer komen, en dan mocht Rick met zijn benen even bungelen. Voor de rest moet hij plat liggen, dag 1 helemaal plat, dag 2 rug 30 graden omhoog en dag 3 dus heel even bungelen.
Dit zal niet gaan meevallen voor Rick denk ik.
Na de fysio komt de zaalarts nog even, met dezelfde assistente en vragen nog een keer de vragen die al een paar keer eerder zijn gevraagd.
Hierna zou de professor zelf nog even langskomen en dan waren we klaar voor vandaag.
Dus om 17.45 hadden we alle artsen gehad. Ik heb de auto verzet en Rick heeft gegeten, omdat er nu niemand meer word verwacht mogen we van de afdeling af.
Ik wil wat gaan eten in het personeelsrestaurant, en Rick wil wel even meelopen, gezellig :)
Totdat we bij Kinderstad langs lopen, dat is geweldig... Er staan allerlei spelcomputers, er is een deel van 538 waar allemaal draaitafels staan. Er is een AJAX deel, er is een deel waar je fimpjes kan maken, computers met webcams, televisies waar je lekker kan hangen, en nog heel veel voor kleinere kinderen, Je snapt het al.... Rick gaat niet meer mee te eten.
Dus haal ik mijn eten maar die kant op. Een broodje en nog een lekker vruchtenkwarkje voor Rick.
Om 22.00 uur gaat Rick proberen te slapen, dit lukt niet direct maar uiteindelijk is het toch gelukt.

De zomer voorbij... en dan komt de winter....

11 jan 2010, 20:45

Oktober 2009

Rick zit niet helemaal lekker in zijn vel, maar heeft veel aan zijn vrienden/vriendinnen.
Wij, als ouders, horen maar weinig, maar dat schijnt zo te horen bij deze leeftijd... Pubers grrr....

November 2009

Rick komt zelf met het bericht dat hij geopereerd wil worden. En dan maar zo snel mogelijk, want dan is hij er maar vanaf.
Wij vinden dat wel een goed idee. Dus ik maak een afspraak bij de professor en we mogen 25 november al komen.
Dat gaat wel heel snel...

Op 25 november gaan we dus met zijn 2en naar Amsterdam, Rick en ik. We maken er maar een gezellig dagje van, eerst naar de professor die gaat akkoord met de operatie en vraagt wanneer Rick wil, juni... april.... januari? Nou zegt Rick van mij mag het wel in januari. Dan gaan we dat regelen...
Hierna moeten we nog even door naar het pre-operatie onderzoek. Dat is een intake gesprek met de anesthesist. Die vraagt dan van alles en verteld nog meer.
Nu nog even bloedprikken en dan kunnen we weer naar huis, even??? Rick word al wit bij het idee, hij heeft 2 jaar terug een nare ervaring met bloedprikken en schrikt al bij de gedachte hieraan.
Toen hebben ze hem 3 keer geprikt zonder een druppel bloed te krijgen en ging hij bijna onderuit.
Dan moesten we maar naar een speciale poli, deze hadden meer geduld daar ging het vast goed...
Zo gezegd zo gedaan, en het ging helemaal goed.
Geen centje pijn!!!

December 2009

Rick is maar aan het rekenen, na het bloedprikken moet hij binnen 8 weken geopereerd worden.
Dus dan moet hij voor 19 januari geopereerd worden... Spannend hoor want hij wil met Bart mee op vakantie naar Center parcs in de voorjaarsvakantie.
En zijn herstel heeft 4 weken rust nodig en dan nog 2 weken rustig aan.

Het is afwachten en dat doen we dan ook maar.

De aanloop

9 jan 2010, 16:19

Maart 2009

Rick krijgt ineens een soort puntje onder aan zijn borstbeen, het steekt wat uit. Ik zoek er nog niet zoveel achter, hij is ook vrij dun, alle botjes steken wat uit bij hem.
Een week of wat later lijkt het nog wel wat erger, toch wel raar.

April 2009

Eind april gaat het opvallen, andere mensen maken soms ook een opmerking.
Rick heeft zoiets van ach ja... dat is een botje wat uitsteekt. Als ik "zo" doe gaat het nog verder en zet zijn borst iets uit... ik schrik ervan.

Eens zoeken op het internet, "vooruitstekend borstbeen"
http://www.encyclo.nl/begrip/kippenborst
Een kippenborst, ja daar lijkt het dan wel op.

Mei 2009
In mei toch maar naar de huisarts want het gaat hard in korte tijd. Een invaller... tja zegtie... wel een beetje vreemd, heeft hij geen koorts? Kan je goed ademen? Sporten gaat ook goed? Nog meer van die vraagjes totdat ik zeg: ik heb op internet gelezen dat het kippenborst heet. Ja zegt hij daar lijkt het wel op, dan moet je maar naar de kinderarts. En zo snel mogelijk als het kan....
2 weken later kon Rick daar terecht, vanalles bekeken en besproken en ja het is een kippenborst, niet gevaarlijk of medisch een probleem maar wel een minder mooi gezicht.
We moeten maar foto's laten maken en daarna naar de professor in het VUmc. Zij zouden een afspraak maken en in de tussentijd moet Rick een röntgenfoto laten maken van zijn borstkas.

Juli 2009

Rick, Rob en ik gaan op 15 juli naar het VUmc naar professor Heij. Hij bekijkt de foto's en bekijkt Rick.
Tja zegt hij.. Rick is nog jong en het kan alleen maar erger worden. Er zijn 2 opties:
1. Je laat het zitten, want het kan geen kwaad verder.
2. Je laat het opereren, dan kan je zelf kiezen wanneer want dat maakt verder niet uit.
Nu, volgend jaar of over 10 jaar.
Het word nooit minder, het kan alleen maar erger worden.

Met deze informatie gaan we weer naar huis, en laten Rick weten dat hij er zelf over na moet denken want het is zijn lichaam en zijn keuze.

 

Favoriete blogs

Links